บทที่ 74 七十四

"ขออนุญาตนะ แค่ตอนนี้ก็ยังดี" อ้อมกอดที่คุ้นเคยและสัมผัสที่อบอุ่นเหมือนอย่างที่เคยเป็นยิ่งทำให้น้ำตาของซีฮันไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่

"ร้องออกมาเถอะ จะทุบจะตีพี่ก็ยอมแต่อย่าจากพี่ไปไหนอีกเลยนะ เด็กดีของพี่ ขอร้องอย่าจากพี่ไปไหนอีกเลยนะครับ" ชุนพูดพลางเอามือลูบผมและแผ่นหลังบางเพื่อปลอบประโลม ชุนยอม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ